Op de terugreis naar Bogotá vanuit de Eerste conferentie over de overgang van fossiele brandstoffen In Santa Marta, Colombia, vond ik het lastig om een gevoel te benoemen dat ik na een klimaatconferentie nog nooit had ervaren: hoop!
De conferentie, die eind april plaatsvond in een stad tussen de Caribische Zee en de Sierra Nevada de Santa Marta, ontvouwde zich in een landschap waar werelden samenkomen. Besneeuwde toppen van 's werelds hoogste kustgebergte dalen af naar weelderige bossen en ontmoeten witte zandstranden en turquoise wateren, door de inheemse bevolking van de regio bekend als het "Hart van de Wereld". In de regio die de geboorteplaats is van... Magische realiteitEen idee dat lange tijd als utopische fantasie werd afgedaan – een wereld zonder fossiele brandstoffen – kreeg concrete, pragmatische beleidsvoorstellen om uit te voeren.
De conferentie markeerde een historische verschuiving in het wereldwijde klimaatbeleid. Voor het eerst richtten regeringen zich op fossiele brandstoffen – de hoofdoorzaak van klimaatverandering – en identificeerden ze obstakels, oplossingen en een concreet pad naar een transitie van olie, gas en kolen. De conferentie brak door dertig jaar klimaatonderhandelingen die werden vertraagd door consensusregels, gesaboteerd door lobbyisten van de fossiele brandstoffenindustrie en ondermijnd door geopolitieke obstructie, te midden van oorlog, energieconflicten, torenhoge olieprijzen en verergerende klimaateffecten. Het was niet perfect. Maar het betekende wel vooruitgang op weg naar een energietransitie zonder fossiele brandstoffen.
De conferentie ging verder dan de vraag of een transitie naar fossiele brandstoffen nodig was en richtte zich op hoe die transitie te realiseren. 57 regeringen, die samen een derde van het wereldwijde bbp vertegenwoordigen, vormden een "coalitie van bereidwilligen", en 2,800 vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld, parlementen, inheemse volken, jongeren en vakbonden namen deel. De deelnemende regeringen verplichtten zich tot het ontwikkelen van vrijwillige nationale en regionale routekaarten voor de transitie naar fossiele brandstoffen. Ook richtten ze werkgroepen en coördinatiemechanismen op voor financiering, schulden, afbouw van subsidies, handelsbeleid en planning voor een rechtvaardige transitie.
De conferentie markeerde een verschuiving van abstracte klimaatdoelstellingen en emissiereducties naar praktische implementatie. De deelnemers bespraken hoe de financiële en juridische belemmeringen die de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen in stand houden, kunnen worden overwonnen en pleitten krachtig voor een internationaal mechanisme om multilaterale samenwerking te coördineren, zoals een Verdrag inzake fossiele brandstoffeneen initiatief waarvan de oproep tot een routekaart zowel de conferentie als de bredere wereldwijde ambitie inspireerde, en tevens leidde tot de oprichting van fossielvrije zones als uitgangspunt voor vroegtijdige actie.
De rol van Colombia kan niet genoeg benadrukt worden. Het land is een belangrijke olieproducent en netto-exporteur, en ruwe olie blijft een belangrijke bron van overheidsinkomsten. Toch heeft Colombia de nieuwe olie- en gasexploratie stopgezet en samen met Nederland een conferentie georganiseerd die eindelijk recht deed aan de urgentie van het moment – een conferentie die een groot deel van de wereld samenbracht om te laten zien hoe echt klimaatleiderschap eruit kan zien.
Belangrijk is dat de conferentie ook een wetenschappelijk panel voor de wereldwijde energietransitie (SPGET) heeft opgericht, waaronder dr. Carlos Nobre, de gerenommeerde Braziliaanse klimatoloog die heeft gewaarschuwd voor de ecologische kantelzone van het Amazonegebied. De conferentie benadrukte de rol van inheemse volkeren, vakbonden en het maatschappelijk middenveld bij het vormgeven van transitiebeleid door middel van een topconferentie voorafgaand aan de conferentie. officiële bijdragen.
As Amazon WatchWij hebben met trots de inheemse delegaties begeleid. uit Colombia, Ecuador en Peru, ter ondersteuning van hun posities en deelnameen de vertegenwoordiging op de conferentie van historische coalities zoals de MarAmazonía AlliantieHun werk in de frontlinie om fossiele brandstoffen in de grond te houden, compensatie en gerechtigheid te eisen voor decennia van olieschade, en het recht op vrije, voorafgaande en geïnformeerde toestemming (FPIC) te doen gelden, versterkte territoriale oplossingen. Concepten zoals Fossiele vrije zones – Gebieden die vanwege hun ecologische en culturele waarde permanent beschermd zijn tegen de winning van fossiele brandstoffen – kwamen naar voren als concrete stappen voorwaarts.
We hebben ook gewezen op wat er tijdens de conferentie over het hoofd werd gezien. Terwijl Colombia wereldwijd het voortouw nam in de inspanningen om af te stappen van fossiele brandstoffen, bewoog zijn zuidelijke buurland zich in de tegenovergestelde richting. Ecuador was niet aanwezig en plant in plaats daarvan een enorme uitbreiding van de winning van grondstoffen, waarbij ongeveer 3.5 miljoen hectare regenwoud en in bezit zijnde inheemse gronden tegen eind 2026 geveild zullen worden. Vertegenwoordigers van zeven inheemse nationaliteiten hielden een persconferentie om de olierondes in Sub-Bande en Zuidoost-Engeland aan de kaak te stellen en de lancering van de conferentie te bewerkstelligen. Campagne 'Geen olie meer in de Amazone'. De conferentie leverde het initiatief belangrijke internationale persaandacht op.
Amazon Watch ook lid geworden Parlementariërs voor een fossielvrije toekomst en bondgenoten zoals Rainforest Action Network, Stand.earth, Banktrack en Oil Change International om aan het licht te brengen dat de uitbreiding van fossiele brandstoffen niet onvermijdelijk is – Het wordt gefinancierd.Overheidssubsidies, particuliere banken en internationale investeerders blijven de oliewinning in het Amazonegebied mogelijk maken, ondanks klimaatverplichtingen. Via een evenement getiteld Financiële routekaarten voor een rechtvaardige uitfasering en een fossielvrije Amazone, Amazon Watch ondersteunde inheemse leiders uit het westelijke Amazonegebied, waaronder: Olivia Bisa, president van de Chapra-natie, Brayan Mojanajinsoy, afgevaardigde van de Vereniging van Inheemse Raden van de gemeente Villagarzón (ACIMVIP); en Marcelo MayanchaDe president van de Shiwiar-natie riep op tot een belangrijke eis: dat banken en investeerders, met name in het mondiale Noorden, ter verantwoording worden geroepen voor hun rol in het in stand houden van milieuschade en mensenrechtenschendingen. Het afstemmen van financiële systemen op klimaat- en mensenrechtendoelen is niet langer een technisch debat, maar een politieke noodzaak.
Samen met WECAN International, Amazon Watch Mede-indiener “Forum voor vrouwen over de uitfasering van fossiele brandstoffen: het stoppen van de winning en het bevorderen van een rechtvaardige transitie,” Een indrukwekkend evenement dat de rol van vrouwen in de frontlinie bij het stoppen van fossiele brandstoffen benadrukte. Met veel ervaren professionals. Amazon Watch partners, waaronder: Jani SilvaOnder de aanwezigen waren milieuactiviste en boerin uit de Amazone-regio van Colombia; Abigail Gualinga, vicepresident van de Kichwa-gemeenschap van Sarayaku, Ecuador; Olivia Bisa, president van de Chapra-natie, Peru; en Luene Karipuna, uitvoerend coördinator van de inheemse volkeren van Amapá, Brazilië. Het evenement werd geopend met een toespraak van Aura Tegria, een jonge inheemse U'wa-leider, advocate en viceminister van Gelijkheid en Rechtvaardigheid van Colombia. Ze beschreef de situatie van haar volk. historische en succesvolle strijd tegen Occidental Petroleum, en benadrukte een recente baanbrekende uitspraak van het Inter-Amerikaanse Hof voor de Rechten van de Mens, waarin werd vastgesteld dat de regering de rechten van de U'wa had geschonden door hun voorouderlijk grondgebied niet te erkennen en te beschermen en door winnings- en infrastructuurprojecten toe te staan zonder behoorlijk overleg.
Tijdens mijn jaren bij Amazon WatchNu we ons 30-jarig jubileum vieren, vroegen we ons vaak af of de krantenkop zou laten zien of we succesvol waren. De kop van Jonathan Watts in The Guardian komt aardig in de buurt van die visie: Zouden de klimaatbesprekingen in Santa Marta het keerpunt kunnen betekenen in de strijd om fossiele brandstoffen af te schaffen? De fossiele brandstoffenindustrie geeft zich niet zomaar gewonnen. Ze schakelt over op petrochemie, plastics en schijnoplossingen zoals koolstofafvang, terwijl ze tegelijkertijd conflicten en autoritair beleid aanwakkert. Het einde is nabij. De vraag zou al in 2030 een piek kunnen bereiken en de "coalitie van bereidwilligen" zal zich uitbreiden naarmate landen klimaatverandering, economische instabiliteit en wereldwijde veiligheid koppelen aan fossiele brandstoffen.
Alle ogen zullen gericht zijn op de tweede conferentie over de transitie naar fossiele brandstoffen in 2027 in Tuvalu – een van de vele eilandstaten die door de stijging van de zeespiegel met een existentiële crisis worden geconfronteerd. De conferentie wordt mede georganiseerd door Ierland, waarvan de grote kuststeden tegen 2100 te maken zullen krijgen met ernstige en chronische overstromingen als de klimaatcrisis niet kan worden ingedamd. Maar de conferentie in Santa Marta gaf hoop dat het fossiele tijdperk ten einde loopt, dat gekozen functionarissen het voortouw zullen nemen en dat de gemeenschappen die het meest door de crisis worden getroffen, zullen delen in een rechtvaardige energietransitie. Hoop alleen is niet genoeg; wat nu telt, is actie die past bij de omvang van de crisis.
