In deze donkere tijden hebben we oplossingen nodig die inspireren en die passen bij de enorme omvang van onze collectieve uitdagingen. Nergens is dit zo duidelijk als in het Braziliaanse Amazonegebied, waar onvervangbare bossen en hun inheemse bewakers in een ernstige crisis verkeren. Nu de ontbossing bereikt drie voetbalvelden per minuut en moorddadige invasies van de inheemse gebieden die groeien, heeft het Bolsonaro-regime een perfecte storm veroorzaakt die 's werelds grootste regenwoud naar een onomkeerbare kantelpunt, met ingrijpende gevolgen voor ons allemaal.
De laatste weken moord van Chief Emyra Waiãpi door illegale mijnwerkers in de staat Amapá geeft het dodelijke klimaat aan waarmee Amazonian Earth Defenders worden geconfronteerd. Het is ook symbolisch voor een Golf van gewelddadige criminaliteit die zich verspreidt over de beschermde bossen van de regio, zoals de Braziliaanse regering verlaat haar plicht om de milieuwetgeving te handhaven en de mensenrechten te handhaven.
De inheemse volkeren van Brazilië staan feitelijk tussen de roekeloze agenda van Bolsonaro en de wereldwijde klimaatchaos. En terwijl zijn regime woede ontketent op de Amazone door hakken bestuur en inspirerende wetteloosheid, worden inheemse gemeenschappen in de frontlinie van het verzet geplaatst en verdedigen ze steeds meer land en rechten op zichzelf.
Het Munduruku-verzet
Vorige maand bezocht ik het Munduruku-volk in de Amazone-staat Pará, wiens volk zich uitstrekt over het uitgestrekte stroomgebied van de Tapajós-rivier. Mijn verblijf in de omstreden Sawre Muybu grondgebied was illustratief voor de toenemende bedreigingen waarmee inheemse volkeren in Bolsonaro's Brazilië worden geconfronteerd. Het Munduruku-volk heeft lang gevochten om dit gebied van 440,000 hectare officieel eigendom te geven, terwijl de federale regering voortdurend afstand heeft gedaan van haar grondwettelijke plicht om dit moeizame proces af te ronden, waardoor hun voorouderlijk domein in een juridisch ongewisse en steeds kwetsbaarder wordt voor destructieve invasies en landroof. Kortom, de Munduruku van Sawre Muybu leven gevaarlijk in een verslechterend conflictgebied.
Reizend met Munduruku Chief Juarez en een groep waarnemers langs de Tapajós-rivier en zijn zijrivier de Jamanxim, was ik getuige van tientallen clandestiene wegen die Sawre Muybu van de rivieroevers en leidend naar illegale houtkap en mijnsites. We liepen kilometers over een actieve, goed onderhouden weg die diep het Munduruku-land binnendrong en die jaren van geavanceerde selectieve houtkapoperaties liet zien die de omliggende bossen aantasten. We vertrokken onder de waakzame blikken van de lokale houtkapmaffia, die ons scherp bewust waren van de dagelijkse intimidatie van inheemse gemeenschappen die worden geconfronteerd met criminele indringers.
De volgende dag reisden we verder stroomopwaarts en langs een verbluffend mooie heilige plaats van Munduruku. Bekend als Daje Kapap, wordt de brede Tapajós hier plotseling smaller, met hoge groene heuvels die in de rivier storten. Maar slechts tien minuten stroomopwaarts van dit kosmologische centrum stuitten we op een grote mijnweg die het bos in slingerde, langs verschillende woestenijen van eerdere mijnbouwactiviteit, en uiteindelijk naar een gigantische strook verwoesting, waar graafmachines en krachtige slangen hele heuvels hadden weggeblazen. op zoek naar diamanten. Hoewel officieel beschouwd als een onregelmatige, "wilde" mijnsite, werd ik getroffen door de omvang en verfijning van een dergelijke operatie, die de regering van Bolsonaro stilzwijgend toestaat om te floreren op afgelegen locaties in het Amazonegebied.
Tijdens het navigeren door de Tapajós kwamen we ook talloze steriele eilanden tegen die uit het water oprijzen en die daar zijn afgezet door industriële mijnschepen die op zoek zijn naar alluviale goudafzettingen. De regio is rijk aan goud, waardoor het al lang een doelwit is van mijnwerkers die rijk zijn geworden met deze illegale activiteit. Honderden van dergelijke schepen zijn continu in bedrijf langs de rivier en zijn zijrivieren, waarbij ze krachtige, oorverdovende motoren gebruiken om zand, rotsen en al het andere uit de rivierbedding te baggeren en te verpulveren voordat ze door enorme sluizen worden gevoerd waar goudstof zich verzamelt. We gingen aan boord van een van deze schepen om met de bemanning te praten en kwamen erachter dat een enkele operatie in een standaardmaand 1½ kilo goud kan opleveren, ter waarde van bijna $ 70,000 op de wereldmarkt.
Terwijl onze groep met de kapitein van het schip sprak, zat ik bij Chief Juarez, die werd geflankeerd door twee van zijn kleinzonen. Aanvankelijk verzette hij zich tegen het aan boord gaan van het schip, maar uiteindelijk verliet de chef de speedboot en zat buiten onze groep en de bemanning. Ik vroeg hem hoe het voelde om illegale mijnbouw op industriële schaal van dichtbij te zien.
"Wat mij zorgen baart, is het kwik dat ze in ons water dumpen", zei hij, verwijzend naar de wijdverspreide illegale praktijk van het gebruik van dit giftige, zware metaal om goudstof te laten stollen tot goudklompjes. "Onze rivieren zijn vervuild met sedimenten en gifstoffen die ons ziek maken, vooral onze ouderen en kinderen," zei hij terwijl hij naar zijn kleinkinderen keek. "Bijna iedereen drinkt uit de rivier, baadt in de rivier en eet de vis."
De omvang van mijnverontreiniging in het Tapajós-bekken kan niet worden onderschat. Eens een rivier met helder water, zijn de waterwegen in het midden- en bovenbekken troebel gemaakt met giftige sedimenten van alluviale en terrestrische mijnbouwactiviteiten. De impact op riviergemeenschappen en dieren in het wild is niet te overzien, maar er is wel een opmerkelijke impact groeiende gevallen van de minamata-ziekte, een ernstig neurologisch syndroom veroorzaakt door kwikvergiftiging.
Indringers uit inheemse landen verdrijven
Met criminele facties die straffeloos op hun grondgebied opereren, bouwen de Munduruku vastberaden verzet op. Na ons vertrek kwamen Munduruku-krijgers uit de hele regio naar beneden Sawre Muybu om een hernieuwde poging te doen om dit betwiste gebied automatisch af te bakenen. Eerst gestart in 2014 als reactie op de plannen van de regering om de Tapajós af te dammen en te laten overstromen Sawre Muybu, hebben de Munduruku standvastig hun inspanningen voortgezet om hun land te verdedigen tegen een golf van andere bedreigingen, met name illegale houtkap en mijnbouwactiviteiten.
Zoals gerapporteerd in de toonaangevende Braziliaanse outlet Folha de São Paulo, slaagde de automatische afbakeningsmobilisatie van de Munduruku erin om illegale houthakkers uit hun bossen te verdrijven zonder enige vorm van federale steun. Tientallen krijgers gaven de houthakkers drie dagen de tijd om te vertrekken Sawre Muybu, toezicht houdend op de verwijdering van zware machines, uitrusting en indringers uit hetzelfde gebied waar we dagen eerder hadden gelopen.
De volgende verklaring van Munduruku beschrijft de activiteit.
Pariri Indigenous Association – Munduruku People, Middle Tapajós River, Pará, Brazilië | Verklaring – 29 juli 2019
Onze inspanningen om ons grondgebied af te bakenen en te verdedigen gaan door. Wij, de Munduruku-bevolking van de Middle en Upper Tapajós, gaan door met de automatische afbakening van ons Daje Kapap Eipi-territorium, ook wel bekend als Sawré Muybu Indigenous Territory. We hebben meer dan 100 km door ons territorium gelopen, op land dat al officieel is erkend als inheems territorium via de publicatie van het Circumstantial Identification and Delimitation Report in april 2016.
Georganiseerd in vijf groepen - geleid door de krijgers Pusuru Kão, Pukorão Pik Pik, Waremucu Pak Pak, Surup Surup en Wakoborun - blijven we onze heilige thuislanden verdedigen. Dit is altijd ons verzet geweest. Sinds de tijd van onze voorouders, die altijd hun veldslagen wonnen en nooit werden geraakt door de pijlen van hun vijanden, bleven we onze grenzen bewaken, toezicht houden op het platteland, wachtpatrouilles vormen en nieuwe dorpen voor onze mensen openen, zoals Karoebak aan de Jamanxim. Rivier.
Tijdens deze vijfde etappe van de automatische afbakening van Sawré Muybu vonden we nieuwe wegen en open plekken gemaakt door illegale houthakkers en palmoogstmachines. We hebben twee groepen houthakkers verdreven die ons territorium waren binnengevallen. We waren erg boos toen we onze bomen zagen kappen en de stammen van onze paranotenbomen op vrachtwagens zagen. En we weten dat wanneer ze hout uit onze bossen halen, ze al ons land in een immens weiland willen veranderen om vee te houden. Dus gaven we de aanvallers drie dagen om al hun uitrusting te verwijderen.
We waren gewapend met onze liedjes, onze bodypaint, onze pijlen en de wijsheid van onze voorouders. En vanwege onze onophoudelijke druk waren de houthakkers een hele ochtend bezig met het verwijderen van elf zware machines, twee vrachtwagens, een quad, een overdraagveerboot en acht motorfietsen. Al [van deze voertuigen ontbraken] kentekenplaten en registratie.
Terwijl we ons land heroverden op deze indringers, liepen we nog eens 26 km langs de clandestiene wegen die de houthakkers op ons grondgebied maakten, terwijl we vuil water dronken uit de Jamanxim-rivier die vervuild is door illegale goudwinning. Door alleen te handelen, waren we in staat houthakkers uit te zetten die geen enkele overheidsinstantie kon of wilde (bijvoorbeeld de milieuagentschappen ICMBIO en IBAMA en FUNAI, de National Indian Foundation). En we weten dat er in het Itaituba II National Forest een clandestiene landingsbaan is die door deze criminelen wordt gebruikt.
De indringers vermoorden ons leven en vergieten bloed uit ons bos. Ons leven is in gevaar. Desalniettemin zullen we ons verzet en onze autonomie blijven tonen. We zijn in staat om ons grondgebied te verzorgen en te beschermen voor onze kinderen en toekomstige generaties.
Niemand zal ons intimideren en niemand zal ons tegenhouden omdat we ons huis, dat ons territorium is, beheersen. We verdedigen hier wat van ons is, ons land is niet van de pariwat (blanke buitenstaanders). Daarom zullen we altijd blijven vechten voor de afbakening van onze territoria. Ze zullen ons nooit naar beneden halen. We zullen nooit onderhandelen over wat heilig is. Moeten andere familieleden, zoals Wajãpi-leiders, sterven voordat relevante overheidsinstanties kunnen optreden? *
* Vertaling door: Jeremy M. Campbell
Zoals de Munduruku hier vragen, is er geweld en moord voor nodig om de staat te laten voldoen aan zijn plicht om de wet te handhaven en kwetsbare gemeenschappen te beschermen? Na de automatische afbakening vrezen ze nu represailles van de machtige actoren die uit Munduruku-land werden verdreven. Amazon-houtkapmaffia zijn notoir brutaal en worden er routinematig aan gekoppeld intimidatie en moord van hen die hen in de weg staan.
"We brengen onszelf in gevaar in deze confrontatie, aangezien de verantwoordelijke [staats]instanties hun deel niet doen", zei een krijger tegen de pers. Hoewel de houthakkers na een vreedzame dialoog ermee instemden te vertrekken, zijn de Munduruku ongerust. "Vanaf nu zullen de risico's blijven groeien."
Net als hun inheemse zusters en broeders in het Braziliaanse Amazonegebied hebben de Munduruku genoeg redenen om bezorgd te zijn over de toekomst van hun territoria en hun gemeenschappen. Bolsonaro's wrede retoriek, zijn stappen om landafbakeningen definitief te bevriezen en inheems land open te stellen voor mijnbouw en agribusiness, terwijl hij de explosieve groei van ontbossing van vandaag ontkent, hebben criminele facties toestemming gegeven om binnenvallen, terroriseren en doden.
Nu ik uit dit conflictgebied ben teruggekeerd met een dieper begrip van de lokale realiteit en de enorme omvang van wat er op het spel staat, kan ik beter begrijpen waarom onze solidariteit van zo'n cruciaal belang is in het huidige Brazilië. Ik begrijp dat we een morele plicht hebben om gemeenschappen te steunen die het levengevende Amazone-regenwoud verdedigen ten behoeve van de mensheid en zich tegelijkertijd verzetten tegen een criminele, fascistische regering. Als zodanig, Amazon Watch zal de internationale beweging blijven uitbreiden om zich tegen Bolsonaro te verzetten, onze inheemse bondgenoten ter plaatse rechtstreeks te steunen en toenemende druk uit te oefenen op de internationale bedrijven die deze aanval op onze collectieve toekomst mogelijk maken.
